Kararın Konusu:
Vergi Dairesi Başkanlığı mütalaasında fiilin muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma olarak değerlendirilmesine rağmen, iddianame ve mahkeme kararında fiilin sahte belge (fatura) kullanma olarak nitelendirilmesinin hukuka uygun olup olmadığı.
Hukuki Uyuşmazlık:
Sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılmış geçerli bir kamu davası bulunup bulunmadığı ve bu suç yönünden dava şartı olan vergi dairesi mütalaasının yeterliliği.
Sahte Belge – Yanıltıcı Belge Ayrımı:
Muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge: Gerçek bir işlem vardır; ancak miktar veya mahiyet bakımından belge gerçeğe aykırıdır.
Sahte belge: Gerçekte hiç yapılmamış bir işlem, yapılmış gibi belgeye bağlanmıştır.
Belgesiz alım/hizmetin, başka bir mükellefin belgesi ya da sahte belgeyle belgelendirilmesi, belgenin sahte olduğunu gösterir.
Vergi Dairesi Başkanlığı Mütalaası:
Vergi kaçakçılığı suçlarında mütalaa kovuşturma şartıdır.
Ancak mütalaa, mahkemeyi fiilin hukuki nitelendirmesi bakımından bağlamaz.
Mahkemenin Fiili Nitelendirme Yetkisi:
İddianamede unsurları gösterilen fiil değişmediği sürece, mahkeme fiilin hukuki niteliğini serbestçe belirleyebilir.
Bu nedenle mütalaada “yanıltıcı belge”, iddianame ve hükümde “sahte belge” nitelendirmesi yapılabilir.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Değerlendirmesi:
Mütalaa, iddianame ve hüküm aynı fiile ilişkindir.
Mahkeme mütalaa ile bağlı değildir.
Dava şartı gerçekleşmiştir.
Sonuç:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu; bozma kararını kaldırmış, mahkemenin sahte belge kullanma suçundan verdiği hükmü hukuka uygun bulmuştur.